بر من ندا زند كه بهشت تو در كجاست؟
در راحت خيال كه راهي سوي خداست
آسودگي اگر نبُود سخت و جانگزاست
با راحت خيال متاعي گرانبهاست
«توران»، از آنكه قصه‌ي سيمرغ و كيمياست
                                                          /

روزي ز بارگاه خدا گر فرشته‌اي
بي‌صبر و بي‌درنگ و تأمل، بگويمش
فردوس و آب كوثر و ساقي و جام مي
نان جوين و ظرف سفالين و بوريا
آسايش خيال چه جويي در اين زمان
                                                        /