|
نشستم
تماشاگر انجمن
بياراسته چهره دل ناپسند
نموده به رنگ طلا موي خويش
رخ سالخوردش پر آژنگ بود
در آن بزم شور آفرين شد عيان
عروسك صفت چهره را كرده رنگ
رخش را به صد جلوه آراسته
نمايان، تن از چاك پيراهنش
چراغي فرا راه آينده نيست
نباشند در نزد مردم، پسند
بويژه بجايي كه بايسته هست
ولي ساده پوشي بيفزايدت
سپس جامه در شان خود برگزين
/ |
|
شبي بزم سوري بپا بود و
من
ز يك سوي مجلس زني سالمند
تراشيده يكباره ابروي خويش
بر اندام او جامهاي تنگ بود
ز سوي ديگر دختري نوجوان
بسان هنرپيشگان فرنگ
همان نوجوان دخت نوخواسته
لباسي چو رقاصدگان بر تنش
چنين كارها خود برازنده نيست
هم آن تازه سال و هم آن سالمند
ميانه روي نيك و شايسته هست
كه افراط و تفريط مي كاهدت
در آئينهاي خويشتن را بين
/ |
