 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
ايلام – هزاره سوم پيش از ميلاد الهه شوش هزاره دوم پيش از ميلاد رودابه دوران ماد ماندانا دوران هخامنشي رکسانا دوران هخامنشي آرته ستونا دوران پارتيان آمیا دوران پارتيان اوبال دوران ساسانيان سپینود دوران ساسانيان پوراندخت بعد از اسلام گلشن و گلزار دوران تيموري گوهرشاد دوران صفويه پری خان خاتون دوران صفويه دستار بند دوران صفويه چهلستون دوران صفويه پریشاد دوران زنديه شاخ نبات دوران زنديه دلبر دوران قاجاريه گل آرا دوران قاجاريه جیران دوران قاجاريه عباسه دوران قاجاريه دلشاد دوران قاجاريه چادر کمری دوران قاجاريه مریم بانو زرتشتيان پری ناز زرتشتيان خورشید بانو ارامنه شیرین ارامنه آناهید لباسهاي ايلي و محلي گرگان لباسهاي ايلي و محلي گیلان لباسهاي ايلي و محلي خراسان لباسهاي ايلي و محلي کردستان لباسهاي ايلي و محلي قشقایی لباسهاي ايلي و محلي بلوچ لباسهاي ايلي و محلي بختیاری دوران پهلوي جوانی دوران پهلوي رنگینکمان دوران پهلوي رشت دوران پهلوي اصفهان دوران پهلوي الهام از گذشته دوران پهلوي گنجینه دوران پهلوي دیروز و امروز دوران پهلوي افسانه دوران پهلوي مروارید خلیج فارس این پیکـــــره الـهه شـوش بـــود بر سینه جـــام نقره منقوش بود رفتهاستبرایننگاره پنجاه سده روشـنگر ایلامی خامــــوش بود رودابــــه بزرگ و راد و آزاد زن است آزاد زنـــــی ز دورههای کـهن است او همســـــر زال زر شد و پوری زاد کو رستم پهلـــوان یل پیلتــن است این بانوی نامدار مانـــدان بوده اســت مه بانوی ماد و فخر ایران بــوده است پــــــرورد به نیکــــی و خرد کـورش را او بانوی بانــــــوان ایران بــــوده است بنگـــر تو فـــــــروزهی زن دانا را بانوی بزرگ پارس رکســـــانا را آراستبهآزادگی و دانـــش و داد رخســــــاره آرام و دل برنـــــا را این زن که بزرگوار و دانـا باشـــد بانوی زمان آرته ســـــتونا باشـد در پیــرهن ســـبز پر آذیـــن بلــند چون گل به میــان برگ زیبا باشد در چـــــهرهی آمیـــــای آزاده نگر بر بانــــوی اشکانی شهزاده نگر پوشاندهبهجامهیسپیدیسروتن زیبایی و پاکـــی خداداده نگـــــر اوبال که شهزادهی اشکانی هست یادآور فــــــر زن ایـــــرانی هســــت در جامهی آبــــی و کلاهــــی زرین مهریاستکهدرسپهرنورانیهست بنگر به سپینود که بانوی شـه است در جامهی صورتي و زرین کُـله است شد همسر بهرام شهنشــــاه بزرگ با فـر کـــیانی و مهــــین پایگه است این آینهی جمال پوراندخت است تاریخ گــواه حال پوراندخـت است شاهنشـه روزگـار ساسـانی بود وینفرهیازکمالپوراندخت است بر گلشــن و گلراز بیفکــن نظری تا بر رخ دختــــران ایران نگــــــری از گـچبری ری است الـهام لباس در جامهی آنهاست شکوه دگری بنگر به گهرشاد چو ســـرو سمن است زیـــــبا و دل افروز و ســــرافراز زن است این رخـــت بنفش و سبز و زرد و کُلهش از دورهي تیمــــوری و عهد کــهن است آیینهی چهــرهی پریخان خاتــون ما را به گذشتهها شود راهنمون بانوی بزرگ شاهاسـمعــیل است زیبایــی او بـــود ز گـــــــفتار برون ای رشـک پری سپيـــد دستار به بند دستــــــار به تارُکت پری وار ببـــــــند ای دخت صفـــــی اگـر به راه سفری دستار دگر به گــــردن یــــــار ببنـــــد سیمای چهلســتون گُل نسرین اســت نسرين سپیــــد و سرو عطرآگـین است پیراهــــن و لبادهی پرنقـــــش و نگـــــار سربنـــــد و کـــــمربند بر آن آذین است گــــــویی كه پریـــشاد پریـزاد بود بانوی صــفی فسونگـر و شاد بود در جامهی ابریشمی قرمز و سـبز چون گـــُل به فراز سـرو آزاد بـــود بر شــاخ نبــات بنگـــر و پیکر او برخاست کریمخانزنـــد از بـر او با جامهی مخملیو شلوار زری توریاست مزین بهگُهر برسر او دلبــــر که ورا بدست ساغر باشد در جام لبش شـراب و شکر باشد بنهاده به سر کلاهـکی روی حرير پیراهــنش آراســــته از زر باشـــد بنگــر به گـل آرا و دل آرایــی بین در دختر قـاجـــاریه زیبایی بیـــــن بر دامن آبیــش گــــهر دوختـــهاند شورافکنیو شباب و شیداییبین جیـران که به سر ز شال چادر دارد اندر صــدف سینــــهی خود دُر دارد از دورهی قاجـــار بود جامـــــهی او وز بادهی حُـــسن ساغـری پر دارد عباســه زن دورهی قاجــــار بود گه یار گـــهي دلبر و دلـــدار بود در چارقدی نهفته گیسویسیاه گـــــرد رُخ ماه هالهای تـــار بود دلشاد بُتــــی شاد و دل افروز بود در جامهی مخــمل نگـــین دوز بود از عارف و عامی بر باید دل و دين در مکــــتب عشق دانش آموز بود چادر کـــمری لباس زيبایی هسـت بر قامــــت بانوی دل آرایـی هست در جامهی سـرخ ترمه این زیبـاروي ياد آور غنچهی شکــوفایی هست این تازه عروس شور هســـتی آرد وصلشچو شرابسُکر ومستی آرد او دختر قاجــــاریه مریم بانوســـت زنهــــار از او کـه بتپرستـــــی آرد زیبـــایی پوشــــش پری ناز ببین زن را چو گذشتهها سرافراز ببین در چهـــــرهی آریــــا زن زرتشتی آزادگـــــی و فـــر کهـــن باز ببین خورشید فــروغ جاودانـی باشــد سرچشمهي نور زندگــانی باشد مکنو و شوال و جامهی زرتشتی در رنگ و نگار نقش مانـی باشد یک دم به رُخ ارمن دیرین بنگــر بر دامن دلــربای شیریـــن بنگـر پیراهن زربفت کهن از جلفاست سربنــد و کمربند پر آذین بنگــر این جامهی ارمن فریدن باشد با سکهی پربــــها مزیـن باشد بر پیکر دلفریب آناهیــــد است زیبا صنمیکه مرمرینتن باشد گُل رنگ پریچهرهی گرگـــان نشـود رخسارهی مــه چو او فروزان نشود با سکه بیاراســــته پیراهن ســُرخ مو بسته کهتا دلی پریشان نشود شبنم به صفای دختر گیـــلان نیسـت کدبانوی دیلمـــان شـدن آسان نیست با جامــــهی رنگ رنگ و پُرچـین و بلـند در کوشش و کار کمتر از مردان نیست این سرو روان زن خراســــان باشد فرخـــــنده نهاد و پاکــــدامان باشد با جامه و ســربند زنان مـــرد صفت هر مشکــلی از برایش آسان باشد بالای بلند بانــــــــوی کردســتان ماند به یکی سرو روان در بُستان با جامهی زربفت ودوگیسویبلند آرامدل است و راحتیبخش روان چون دختر ایل زن به زیبایی نیست زیباست ولی فکر خودآرایی نیست در چابکـــــی و سوارکــــاری مردی همتای زن و دختر قشقایی نیست در دخت بلــوچ نور ایمــان باشد او دختـــــــر پُرکـــار بیابان باشد با پیرهــــن بلوچی رنگــــــارنگ همچون گلوحشیبهارانباشد از دختر بختـیاری پـــــاک گــهر با نیکی و ارج و مردمـی یادآور پیراهن لاجورد اطلس زیباست زیباتر از آن چهره و آرایش سر این نقش دو دختر جوان میباشد دریاب جوانی گذران مــــــیباشـد پیراهـن و شلوار بود جامــهی روز زن پیــــرو درزی زمــان میباشـد این جامه دستباف پر نــــقش و نگــــار چون قوس و قزح ز رنگها شد سرشار بر قامت دلبــــری دلـــــارام بـــــــــــود زیباســـــت چو گـــــــــلزار بهنگام بهار از رشت ز نیـست پاکدل چون دریا پوشیده چو شب پیرهني شورافزا بر جامهی شبرنگ بود نقش و نگار زیباست سیاهی شـب گوهـــــرزا این جامه به نام اصفـــــهان میباشد همرنـــگ سپهر بیکـــران میباشـد بس نقش دلانگیز بر آن دوختــــــهاند بر پیکـــر دلــــبری جوان میباشـــــد الهام ز بگذشتــــه دلانگـیز بود زیبا و فرحبخش و طرب خیز بود این جامهی پتهدوزی رنگــارنگ پُر جذبهتـــر از غروب پاییز بــود گنجیـــــنهی شاهوار را پـــــاس بدار سرخاست چو لبهای هوسپرور یار با زیـــــور ترکمـــــــن شود زیباتــــــر این جامهی گــــــلرنگ بر انــدام نگار بر محور چرخ تا جهـــان مـیگردد دیــــروز در امروز نهـــان میگـردد زین زرد و سیه کلاغهی اسکویی سیمای شب و روز عیان میگردد افســـانهی پاک و پارسا را بنگر در هور فروزهی خــــدا را بنگــــر از یاری و همکــــاری او با دگران سیمــــای زنـان آریــــا را بنگــــر در دُر خلیـــج فارس فــری دگــــر است زیباستبهچشمهرکه صاحبنظر است این جامــــهی ابریشــــمی آبـــی رنگ دریای بزرگ آبــــی پرگـــــــــــهر است
ايلام – هزاره سوم پيش از ميلاد الهه شوش این پیکـــــره الـهه شـوش بـــود بر سینه جـــام نقره منقوش بود رفتهاستبرایننگاره پنجاه سده روشـنگر ایلامی خامــــوش بود |
|||||
|
|
||||||
