|
به «رحمانف»، آگاه نيك
آرمان
كه تاجيك را ارج و حرمت بداد
برد قوم تاجيك را بر فراز
بود عاشق كشور خويشتن
چو ايران شد از تيره آريان
كه هرگز نگنجد به شرح و سخن
تناور درختي كهن بيخ هست
شد ايران و تاجيك از آن سرفراز
چو فرهنگ تاجيك و ايران يكي است
برُستند با هم ز يك آب و گل
چو بودست مادر از آن روزگار
نكو پور دانا و دلبند او
درودي از ايران جاويد باد
/ |
|
درود
فراوان ز ژرفاي جان
سياستمداري دلآگاه و راد
بماند بسي ساليان دراز
چو اين قوم ديرينهسال كهن
از آغاز تاجيك روشنروان
بود ريشهها ديرپا و كهن
فراتر ز آغاز تاريخ هست
گذشته بر آن روزگاري دراز
به ژرفي نگر فرقها اندكي است
در آغاز اين هر دو بيدار دل
شد ايران بسي ريشهاش استوار
بود قوم تاجيك فرزند او
به رحمانف آريايي نژاد
/ |